Тәжірибелі тәлімгер

Біздің кейіпкеріміз Нұржан Есалиев кезінде Отан алдындағы борышын Ауғанстанда атқарыпты. Кабулда зенитті ракеталық полкте қызмет еткен ұлы аман-есен елге оралғанда әкесі қуаныштан ұлан-асыр той жасаған көрінеді.

Бұл 1986 жылдың күзі еді.  Жамбыл магистральдық желі бөлімшесіне қарасты Жамбыл электрмен жабдықтау дистанциясының электрмен жабдықтау ауданының электромеханигі Нұржан Есалиев содан бері талай тар жол, тайғақ кешуден өтті. Өмірдің ащысын да, тұщысын да татты.  

– Әкем Бекжан ол кезде Тараз станциясындағы желілік ішкі істер бөлімінде қызмет ететін. Біз тәртіпке бағынуды, адал еңбектің қадірін білуді сол кісіден үйрендік. Мен әскерден келгесін екі айдан соң «Желтоқсан оқиғасы» бұрқ ете қалды. Ол біздің отбасын да айналып өткен жоқ. Алматы қаласында белгі беру және байланыс дистанциясында еңбек етіп жүрген үлкен ағам Әбіл сол тарихи оқиғаның бел ортасында жүріп мерт болды. Әрине бізге «көлік қағып қайтыс болды» деген хабар келді. Төлбасының қазасына әкем ұзақ қайғырды, біз жұбатумен болдық. Ол кезде екінші ағам Берік Жамбыл электрмен жабдықтау дистанциясында қызмет ететін. Бір күні мені жұмысқа шақырды. Бұл ұсынысқа әкем де қарсы болмады. Екі ұлының бір ұжымда қатар жүргенін қалаған болар. Өкінішке орай, Берік ағам да өмірден өтіп кетті, – дейді Нұржан Бекжанұлы.

1987 жылдан бері бір кәсіпорында табан аудармастан 36 жыл еңбек етіп келе жатқан Нұржан Есалиев алғаш монтер болып жұмысқа қабылданған күннен бастап бірде бір рет тәртіптік ескерту алмапты. Әсіресе электр қуатымен жұмыс істейтін жерде жауапкершілік деген жай сөз емес екенін жақсы түсініп қана қоймай, жас мамандарға қайталап айтудан жалыққан емес. Шығысы Ақыртөбе, батысы Шөлдала, солтүстігі Жұма станциясы аралығындағы бағдаршамдар мен станция, разъездердің ток көзімен тұрақты қамтамасыз етілуін қадағалайтын Нұржан Бекжанұлы басшылық жасап отырған электрмен жабдықтау ауданы цехында 20 шақты маман еңбек етеді. Олардың үшеуі жас маман.

– Алғаш жұмысқа кіргенде электромантер Александр Четворов деген білікті азаматтан үйренгенім көп болды. Өте сауатты маман болатын. Бертінге дейін  аралас-құралас болып тұрдық, кейін тарихи отаны Ресейге көшіп кетті. Мен де ұстазымның жолымен жоғарыдағы үш жас маманның бірін қол астыма алып, тәрбиелеп жүрмін, – дейді тәжірибелі тәлімгер.    

 Нұржан Есалиевті күні бойы күтіп, тек жұмыс соңында кездесіп, аз-кем сұхбаттастық. Ақшолақ, Ақыртөбе жақтан келген беті екен. Мынадай күннің ыстығында шаршап-шалдыққан жанды көрмедік, күнқақты өңі шаршау болса да қимыл-қозғалысы ширақ. «Сізді биыл басшылық Құрметті теміржолшы атағына ұсынып отыр екен, білесіз бе?» деп сүйінші сұрағандай болып жеткізген жаңалығымызды да сабырлы қабылдап, жұмысын да екі ауыз сөзбен қорытындылады.  

«Біз үшін ток көзі – тіршілік көзі. Егерде болат жолдың бойында бағдаршамда немесе станцияларда ток көзі үзілсе ол қозғалыс қауіпсіздігі үшін үлкен кедергі. Қала берді станция тұрғындарына да қызмет етеміз. Жұмысымыздың маңыздылығы осында. Қысы-жазы, ыстық аптап пен суық ызғарда далада жүреміз. Оған реніш танытып жатқан ешкім жоқ, бастысы жауапкершілік. Телім бойын жағалай алып жүретін «Фермер» көлігімізде жаңа. Өйткені, жұмыс орнын жоғары деңгейде ұйымдастыруда, еңбекті қорғауда кәсіподақ тарапынан қолдау бар. Дистанция басшылығы да арнайы жұмыс киімі мен құрал-жабдықтармен қамтамасыз етіп отыр», – дейді кейіпкеріміз.