Тәуелсіздік алған жылы туған атыраулық маман атакәсіпті лайықты жалғастырып келеді

Тәуелсіздік құрдастарының бірі Асылбек Аманжанұлы біраз жылдардан бері Ақжайық белгі беру және байланыс дистанциясында СЦБ электромеханигі болып еңбек етіп келеді. Ол 1991 жылдың ызғарлы желтоқсан айында дүниеге келіпті. Айтуынша, тәуелсіздікпен түйдей құрдас жас жігіт теміржолшы болам деп бала кезден шешіп қойған.

– Өйткені әкем Аманжан мен анам Марияш – бүкіл өмірін темір жолға арнап, зейнеткерлікке жеткен жандар. Біз тұратын Мұқыр станциясында басқа жұмыстың реті де көп емес. Әкем қазіргі мен секілді байланыс саласында электромеханик, анам вагон саласында еңбек етті. Сондықтан менің де тағдырым теміржолмен сабақтасатыны бала кезден белгілі болды. 2009 жылы орта мектепті бітірген соң, Ақтөбе қаласындағы темір жол колледжіне оқуға түсіп, оны автоматика, телемеханика және жолдағы қозғалысты басқару мамандығы бойынша 2012 жылы бітірген жас ауылға келген соң, бірден мамандық бойынша жұмысқа тұруға мүмкін болмай, әртүрлі жұмыстарда жүргенін айтады. Тек 2015 жылы қаңтар айынан бастап Ақжайық белгі беру және байланыс дистанциясына жұмысқа орналасып, содан бері алған білімін кәдеге жаратып келе жатқан жайы бар.

– Жұмыстың оңайы болмайды, өйткені жауапкершілік деген ұғым бар, соны әрдайым жадыңда ұстау керек. Жұмысыңа жауапсыз қарасаң, еңбегің зая кетеді, абыройдан айрыласың. Әркім өзінің міндетін, жұмысын дұрыс атқарса, сол үлкен абырой деп ойлаймын. Менің міндетім – темір жол бойындағы байланыстың үзілмеуін қамтамасыз ету. Кенбай станциясы мен 279 разъезд аралығын бақылауда ұстаймын, ортада Жантерек, Мұқыр станциялары бар. Міне, осы телімде бағдаршам, бұрмалардың жұмысы, релелік, батареялық шкафтар, аккумуляторлар, басқа да байланыс пен белгі беру құрылғыларының қалыпты жұмыс жасап тұруы біздің мойнымызда. Осының бәрі қозғалыс қауіпсіздігін сақ- тауды қамтамасыз етеді. Байланыс жақсы болса, біздің де ұйқымыз тыныш, көңіліміз жай, – дейді жас маман.

Отыз жасқа енді толған жігіт отбасылы, әйелі Ботакөз мұғалім, ағылшын тілінен сабақ береді. Үш баласы өсіп келеді. «Жалпы өзіміз отбасында алты баламыз. Мен – төртіншімін. Теміржолда екі апам, мен және інім төртеуміз еңбек етеміз. Әсия – радиобайланыс маманы, Әлия вокзалда кассир, інім Ақылбек – Теңдік станциясында мен секілді электромеханик. Теміржол – біздің сүйікті саламыз. Ата- әжеміз, ата-анамыз – осы салада маңдай тер, адал еңбекпен күнін көрген жандар. Біз – солардың мұрасын жалғастырушы ұрпағымыз», – деді мақтанышпен. Орда бұзар отыз жасар жігіттің болашағы алда, ата-анасының жолын абыроймен жалғап, теміржолшы кәсібін қастерлеп отырған өнегелі ісін көріп ұрпақтар сабақтастығы осылай өрбісе керек деп ойға қалдық. Жарайсың, Ақжайықтың Асылбегі!