Тағдыр сынағына сынбаған...

Тараз станциясының аға тауар кассирі Сәнімгүл Арыстанованың теміржол саласында еңбек етіп келе жатқанына 38 жылдың жүзі болыпты. Осы жылдар ішінде «адал еңбек бәрін де жеңбек» деген ұстанымынан айнымай келеді. Аға тауар кассирі өткен жылы үздік атанып, арнайы төсбелгімен марапатталып, мерейі өсті.

Теміржолға қалай келдіңіз деген сауалымызға ойланып отырып жауап берді кейіпкеріміз.  

– Қызылорда облысының Қазалы станциясында туып-өскенмін. Әкем 40 жыл темір жолда жұмыс істеген. Екі ағам да осы салада еңбек етеді. Содан болар, 8-сыныптан кейін көп ойланып жатпай, Қазалыдағы теміржол училищесіне оқуға түсіп, қызыл дипломмен бітіріп шықтым. Өзіме теміржол саласы қатты ұнайды. Ары қарай Ақтөбеге жоғары оқу орнына түскім келген, ол кезде талап қатал. Медициналық тексеруден өтпей қалдым, көзілдірік тағатыным кедергі келтіріп, оқуға қабылдамай қойды. Содан соң оқу орнының жолдамасымен Қызылордаға барып, мамандығым бойынша станция кезекшісі болып еңбек жолымды бастадым. Екі жылдан кейін жоғары оқу орнына түсуге тағы талпындым. Ресейге оқуға кетпек болдым. Денсаулық жағдайым тағы да алдымнан шықты, – дейді Сәнімгүл Арыстанова.  

Өмір жолында көз жанарының алыстан көру қабілетінің төмендігі жоғары білім алсам деген арманына жетуге кедергі келтірсе де, ол таңдауынан бас тартпады. Жамбылға қоныс аударған соң 1987 жылы Тараз станциясына жүк қабылдаушы болып жұмысқа орналасты. Ол кезде жұмыс ауыр. Ауысымына қарай күн демей, түн демей, жүк жөнелтетін вагондарды түгел тексереді. Ондай сәттерде түрлі сұйықтық толтырылған цистерналардың үстіне шығуға тура келеді. Қиын екен деп жұмысты тастап кету әдетінде жоқ. Себебі отбасында алған тәрбие сондай: қай істе де нәтижеге жету керек.  

Кейін аға жүк қабылдаушы болған кезде де, тауарлық кассаға ауысқанда да ол осы табандылығының арқасында барлық қиындықты жеңіп шықты. Жүк қабылдаушы болып жұмыс істеп жүргенінде қайсарлығының арқасында бір күрделі мәселені реттеп, әріптестері де, өзі де басшылардың қаһарынан құтылғаны бар.  

Ол оқиға былай болыпты: Тараз станциясына Шымкенттің іргесіндегі Текесудан мазут келіп тұрады. Жүк қабылдаушылар цистерналарды қарап, тексеріп, ақау анықталса, жүк жөнелтушілерге телеграмма жіберіп отырады. Тараздан кері жөнелтетін вагондарды да мұқият қарап, құжат толтырады. Бірақ құжатты қанша реттесе де, ана жақ қабылдамай, хат жолдауын тоқтатпапты. Содан «жиналысқа бір түссек, кешірер, екінші жолы ескерту жасар, жұмыстан шығып қалсақ не болады» деп ойлаған аға жүк қабылдаушы Сәнімгүл Арыстанова такси жалдап Шымкентке барады. Бара сала өз вагондарын тексереді, еш ақау жоқ. Мұны анықтаған соң жүк қабылдаушыларға мән-жайды айтып, жағдайды түсіндіруін талап етеді. Сөйтсе, олар «сіздер де бізге телеграмма жібере бересіздер ғой, біз де солай жасап жүрдік» деп шынын айтыпты.  

Тағдырдың сынағына да мойымай, 2020 жылы ауыр дертті жеңіп шығып, бір жарым жыл үзілістен кейін станцияға қайта оралған соң жауапкершілігі жоғары, жұмысына тиянақты маманның денсаулық жағдайын ойлап, басшылық оны тауар кассирі етіп ауыстырады.  

Кеңседе отырады демесеңіз, тауар кассирінің де жұмысы жеңіл емес. Вагонға жүк тиеліп, оны жолға шығарғанша, тұтынушы тауарын қабылдап алғанша, тыным жоқ. Құжаттарды реттеу керек, қаржы айналымын бақылау қажет, оның уақытылы түсуін қадағалауы тиіс.  

– Мысалы, импорттық тауарлардың транзиттері Ресейден, Белоруссиядан Қазақстанға кіргеннен бастап станцияға келгенге дейін есептеледі. Экспорттық тауарлар шекараға дейін. Әр жердің өз тәртібі бар. Құжат, қаржыға өте мұқият болуымыз керек. Қазіргі экономикалық жағдайға байланысты, тұтынушылар әр тиынын есептейді. Бір-біріне ұқсас компаниялар бар, кей кездерде олардың реквизиттары ауысып кетеді. Соның бәрін қадағалау қажет. Бұл жұмыста көзжұмбайлыққа салуға болмайды, бірдің кесірі көпке тиеді, сонша адамның тағдырына әсер етеді. Кассир болу оңай емес, үлкен жауапкершілікті қажет етеді, – деп түсіндірді аға тауар кассирі.