Торқалы тоқсанға келген теміржолшы
Атырау облысы бойынша меншікті тілші
Теміржолмен бірге өсіп, біте қайнасқан жандар аз емес. Солардың бірі бүгінгі күні торқалы тоқсан жасқа келіп отырған Дүржанов Жұбаныш ақсақал Атырауда тұрады.
Еңбек ардагерін мерейлі жасымен құттықтаған ПЧ-9 – Атырау жол дистанциясы ақсақалдар кеңесінің төрағасы Сапаш Шомыров пен кәсіподақ өкілдері сый-сияпаттарын алып, қарияның үйіне барды. Торқалы той иесіне денсаулық пен салиқалы қарттық тілеп, әңгімесін тыңдап қайтты.
Ол 1936 жылы 15 шілдеде Гурьев облысы, Жылыой ауданында дүниеге келген Жұбаныш ақсақалдың әкесі Дүржан соғыс жылдарында құрылысшы маман ретінде Атыраудан Волгоград қаласын қалпына келтіру жұмыстарына жіберіліп, 1943-1945 жылдары отбасымен сонда болған. 1945 жылдың күзінде елге оралады. Мектеп қабырғасында жүргенде әкесі дүние салып, 16 жасар бозбала жұмысқа орналасуға мәжбүр болады. Әуелі вагон жөндеу депосында бақылаушы-автоматшы болады. Ол бүкіл пойыз құрамына жауап беретін жауапты жұмыс болатын. Кейін көлік жүргізуші куәлігін алғаннан кейін 1957 жылы Атырау жол дистанциясына жүргізуші болып орналасып, сосын жол жөндеуші болып ауысқан. Ұзақ жылдар жол жөндеуші, жол шебері, жол диспетчері қызметтерін абыроймен атқарып, 1996 жылы зейнеткерлікке шығыпты. Сонау совет өкіметінен бері қарай алған марапаттары да аз емес. Қазір бейнетінің зейнетін көріп отыр.
– Ол кезде кран жоқ, көп техника жоқ, рельсті ашу, түзеу, көтеру, бұрау, т.б. жұмыстардың бәрі қолмен жасалады. Жол жөндеуші деген ең ауыр жұмыс болды. Ол уақытта аға кондуктор, бас кондуктор, жол мастері деген болатын. Олар сенің жұмысыңды тексереді, қатаң қадағалайды. Сондықтан әр сүйем үшін жауаптысың. Әсіресе қыста қиын, стрелка жүрмей қалады, рельс қатып қалады. Солай үлкен еңбек сынынан өттік, – деп еске алады ақсақал.
Зайыбы Жұпар апа да жол монтері болып еңбек етіп, ерлі-зайыптылар 4 ұл, 5 қыз өсірген. Көп жасаған қария «Еліміз аман, жұртымыз тыныш болсын!» деп жастарға бата берді.