Жауапкершілік жүгі жеңіл емес

Ақтөбе белгі беру және байланыс дистанциясының аға диспетчері Айгүл Сәрсенбай – өз жұмысының барлық қиындығы мен жауапкершілігін арқалап, алдыңғы лекте тұрған өз ісінің кәсіби маманы.

Шалқар ауданында дүниеге келген Айгүл Сәбуқызының 35 жылы осы дистанцияда өтіп келеді. Ақтөбе теміржол техникумына оқуға түскен күні кеше ғана секілді. 1989 жылы техникумды бітіріп, автоматика- телемеханика мамандығы бойынша диплом алып, алғашқы еңбек жолын Шалқар белгі беру-байланыс дистанциясында бастағаны да күні бүгінгідей көз алдында. 2003 жылға дейін Шалқарда тәжірибе жинап, өндіре еңбек етті. Сосын Ақтөбедегі орталық ШЧ-5 мекемесіне ауысып, диспетчер болып еңбек жолын жалғастырды. Ақтөбе – Жайсаң, Ақтөбе – Қандыағаш, Ақтөбе – Әйтеке би учаскелерінде қозғалысты, бұрмалар мен бағдаршамдардың мүлтіксіз қызметін қадағалау міндетін ұзақ жыл бойы мүлтіксіз атқарып келеді. 2021 жылдан бастап аға диспетчер болып жоғарылады. Қазіргі міндеті күрделі әрі жауапты. Жылжымалы құрамның кідіріссіз жүруін бақылайтын мамандардың бірі. Тұрып қалған тепловоздарға талдама жасап, ақау себептерін зерттейді, тіркейді. Жолда қалған тепловоздарға қатысты барлық мәліметті жинап, диспетчерлер жұмысын қадағалайды. Қарамағында 5 диспетчер бар.

– Темір жол – қиындығы да, қызығы да қатар жүретін сала. Түрлі ақаулар болады, механиктерге хабарласамыз, шақыртамыз. Механиктер әзіл-шыны аралас «сен хабарласпашы, номеріңді көрсек бір жерде ақау боп жатыр деп төбе шашымыз тік тұрады» дейді, – деп күліп алды Айгүл Сәбуқызы.  

Кейіпкеріміз ұстаздар отбасында тәрбиеленген екен. Әкесі де, анасы да өмір бойы бала тәрбиелеген ұстаздар. Әкесі Шалқарда мектеп директоры, Ақтөбеде колледжде оқытушы болған. Айгүл де, бауырлары да теміржолшылар. Аталары да өмір бойы темір жолда тер төккен екен.  

«Бір қолымен бесікті, бір қолымен әлемді тербеткен» деген әдемі сөз бар. Бұл Айгүлдей аналарымызға арналғаны шындық. Түзде пойыздар қозғалысына жауапты болса, үйде отбасы ұйытқысы. Ұл-қызы – бүгінде бір-бір мамандық иесі.