Инемен құдық қазғандай...

Шалқар белгі беру және байланыс дистанциясының аға электромеханигі Қазыбек Орынбасар – өзі еңбек ететін ауданда танымал теміржолшылардың бірі. Темірдей тәртіпке бағынған салада еңбек етіп, нағыз теміржолшының жағымды имиджін қалыптастырған аға буын. 

Шалқар ауданы Тоғыз станциясында туып өскен. Шағын станцияда әр үйді бір-бір теміржолшы асырайды. Әкесі Ідіріс Орынбасарұлы «Құрметті теміржолшы» атанған, ауыл-елге беделді азаматтардың бірі болды. Бар өмірін қазақ жеріне келген теміржол саласының өркендеуіне арнаған жан балаларын жастайынан еңбекке баулып өсірді. Әке тәрбиесін бойына сіңіріп өскен Қазыбек ағамыздың басқа кәсіпті таңдауы мүмкін емес еді. Ағасы, бауырлары да әке жолын қуып, теміржолшылар династиясын қалыптастырды. 

Қазыбек Ідірісұлының жалпы еңбек өтілі бүгінгі таңда 41 жылды құрайды. Оның 25-інде аға электромеханик болды. Шалқар байланыс дистанциясының СТБ -7 бөліміндегі он адам Шалқар, Сексеуіл, Тоғыз станциялары аралығындағы бұрмалар мен бағдаршамдардың мінсіз жұмысына жауап береді.   

– Ертелі-кеш жұмыстың басында жүреміз. Теміржолда оңай кәсіп жоқ, ауырдың үсті, жеңілдің астымен күнелткісі келетіндер аулақ жүрсін дейміз. Соның ішінде біздің белгі беру және байланыс саласының жұмысы – инемен құдық қазғандай. Өн бойынан тоқ өтетін сым тетіктердің «тілін тауып», жұмыс істеу оңай емес.  Жауапкершілігі мен қауіп-қатері тағы бар. Жолшы да, вагоншы да, қозғалысшы да, байланысшы да, локомотивші де, бәріміздің илегеніміз бір терінің пұшпағы, жүк және жолаушылар тасымалының қауіпсіз қозғалысын қамтамасыз етуге  жұмыламыз. Әр теміржолшының ортақ қазанда тамшыдай үлесі бар. Бәрі қосылып сол қазанды қайнатып отыр,  яғни ел экономикасының дамуына үлес қосып отыр. Міне, осы міндетті мүлтіксіз атқару үшін әрбір теміржолшыдан жауапкершілік талап етіледі, – деп философиялық түйін жасады аға электромеханик Қазыбек Ідірісұлы.

Қазыбек Орынбасар жолдасы екеуі жеті бала тәриелеп өсірді. Бүгінде бәрі әр салада еңбек етіп, отбасыларын асырап жүр. Тек бір қызы ғана өз жолын жалғастырып теміржолшы болды. Оған түк те ренжімейді.

«Біз кезінде шағын станцияда өстік, әкеге қарап өстік, теміржолшыдан асқан мамандық жоқ деп білдік. Ал бүгін жастардың жолында алуан түрлі таңдау тұр. Басқа саланы таңдай ма, бәрекелді дейміз. Тек адаспай жолын тапса болды. Дистанцияға келген жастарға да осыны айтамын, тек теорияны оқып келген жастар кейде практикаға келгенде шорқақтық танытып, өздерінің мамандықты дұрыс таңдағанына күмәнданып жатады. Оларға ерінбей-жалықпай өндірісті үйретіп, маман етіп тәрбиелеп шығару – біз сияқты аға буынның міндеті», – деп санайды тәжірибелі теміржолшы.