«Пысық келін» атанған теміржолшы

Болашақ станциясының тауар кассирі Нұрайна Тұрғанбаева «пысық келін» атанған жан. Айтса айтқандай, қолынан келмейтіні жоқ шебер келіншек түйе сауып, құрт қайнатып, май шайқап, төрт түліктің ағарғанынан неше түрлі дәмді ас дайындаумен қатар қазіргі заман ағымына ілесе жаңа қөлөнер түрлерін де меңгерген ісмер.

Осыдан он жыл бұрын Болашаққа болашақтарын іздеп барған жас отбасы, Нұрайна мен Маңғыстау жол дистанциясының дрезина машинисі Азамат Тутебаев екеуі де теміржолшы кәсібімен қоса атакәсіп – мал шаруашылығын да дөңгелетіп отыр. Түйе мен ірі қара, ұсақ жандық пен тауық бағып, ауыл халқына неше түрлі таза, табиғи өнімдер ұсынады. Кейіпкеріміз бос кезінде отағасына мал шаруашылығына қолғабыс етіп, сүтін сауып, оны әрі қарай қатық, қаймақ, құрт, шұбат, ірімшік, балқаймақ, май сияқты сүт тағамдарына айналдырады. Өздері отырған ауылдың адамдарына сатып, ауысқанын қала халқына ұсынып, жергілікті жұртты пайдалы ас-тағамдармен қамтиды. Оған қоса өзінің сүйікті хоббиі – резинарт техникасымен смоладан неше түрлі бұйым жасайды. Жәй ғана қызығушылық ретінде үйренген бұл өнері бүгінде сұранысы мол кәсіпке айналған.  

– Балалық шақтан сурет салуға, ұсақ-түйек нәрселерден түрлі бұйым жасауға қызығатынмын. Коронавирус карантині кезінде резинарт техникасымен эпоксидті смоладан түрлі туынды жасауды әлеуметтік желіден көріп, неге істемеске деген ой болды. Ізденіп, үйрендім.  Алғашында ол туралы көпшілік біле бермейтін. Енді сұраныс көп. Өздеріне және сыйлыққа тапсырыс береді. Көрген адамдар қызығушылық танытып, істеп беруімді өтінеді. Үйретуді сұрайды. Сондықтан жұмыстан босаған кезімде арасында шеберлік сыныбын да өткіземін. Осы кәсіптен ақша тауып, бизнес ашуды ойласам көбірек уақыт арнауға болатын еді. Бірақ мен оған тек хобби ретінде ғана қараймын. Шығармашылық шабыт келіп, күнделікті күйбең тірліктен демалғым келгенде өзіме ұнайтын заттарды жасап қоямын. Дегенмен біраз тәжірибе жинақтадым, алдағы уақытта резинарт студиясын ашсам деген арманым бар, – дейді өнерлі теміржолшы келіншек.