Майдангер Жүнісбек Кәрімов 95 жасқа келді

Ұлы Отан соғысы жылдары Ақмола жерінен 14723 сарбаз соғысқа аттаныпты. Солардың жартысы қан майданда ерлікпен қаза тапты. «Қырық жыл қырғын болса да ажалсыз өлмейді» демекші, туған жердің дәм-тұзы бұйырып, елге аман- есен оралған майдангерлердің бірі Жүнісбек Кәрімов биыл наурызда 95 жасқа келді. Фашистік Германия Кеңес Одағына тұтқиылдан шабуыл жасап, мұздай құрсанған әскерлерімен елдің батыс өңіріндегі елдерді бомбалай бастаған соғыстың алғашқы жылы ол 15 жасар жасөспірім екен. Елдегі ер азаматтар- дың бәрі жаппай соғысқа алынып, олардан майдан даласында ерлікпен қаза тапты деген қаралы қағаздар да келе бастады. Халық күңіренген күй кеше жүріп, еңкейген кәрісі де, есі кірген баласы да майдан қажетіне жаппай еңбекке жұмылдырылды.

– 1942 жылы әскерге шақыр- тылып, аз уақыт әскери дайындықтан өткесін бірден майданның алғы шебіне аттандық. Соғыстың нағыз ортасында, бораған оқтың астында жүргенде де бірде-бір рет жарақат алып көрмедім. 1944 жылы біздің 348-ші жаяу әскер дивизиясын Берлин қаласын алуға жіберді. Қала берік қамалға айналған, оған кіру оңай болмады. Майдандас достарымның біразы тура жеңіс сағаты таяған шақта неміс жерінде көз жұмды. Мен де жеңіске бір күн қалғанда басымнан қатты жарақат алып, госпитальға түстім, – дейді қарт майдангер.

Жүнісбек Кәрімов үшін майдандағы жорық жолдары мұнымен бітпеді, жазылып шыққан соң оны Белоруссияда әскери қызметке қалдырды. Казань қаласындағы авиация әскери училищесінде инженер-механик ма- мандығын меңгеріп шықты да Орша қаласында қызметін жалғастырды. Осы жерден Верхоянскіге дейінгі сынақты ұшу сапарына қатысты. Бірақ кезекті бір сапарының алдында ол жүрек талмасы сырқатымен госпитальға түсіп, авиация саласының ұшқышы болам деген арманы аяқсыз қалды. Соғыс аяқталғасын алты жылдан кейін елге оралып, Қазақстан темір жолының Ақмола станциясында автоматтандыру, белгі беру және байланыс дистанциясында табаны күректей 55 жыл механик болып қызмет атқарады. Сол жерден құрметті еңбек демалысына шықты. – Жарты ғасыр бейбіт өмірдегі еңбек майданында жүру – мен үшін үлкен бақыт. Зайыбым екеуміз қол ұстасып, 70 жыл бірге ғұмыр кештік, екі ұлды дүниеге әкелдік. Екі ұлымның үлкені Амантай ІІМ Жоғары мектебін бітіріп, біраз жыл елордада қызмет етті, кейіннен Шымкент қаласына жұмысын ауыстырды. Бірақ, осыдан төрт жыл бұрын өмірден өтті. Ал екінші ұлым Жеңіс дертке шалдығып, жас кезінде қайтыс болған. Тағы өкініштісі, осыдан екі жыл бұрын балаларымның анасынан да айрылып қалдым. Тағдырдың басқа салғаны осы екен, амал жоқ, көнесің. Ендігі тілегім ұрпағымыз мұндай қырғынды, алапатты көрмей өссін, – деді ардагер. Жеңіс күні қарсаңында ақсақалды Астана белгі беру және байланыс дистанциясының бастығы Артур Сарсенғалиев, кәсіподақ төрағасы Қуаныш Саимов, персонал жөніндегі менеджер Әсем Дакешова бастаған бұрынғы әріптестері барып құт- тықтады. Талай рет Елбасының да қабылда- уында болып, құрмет пен сый көрген қарт майдангердің кеудесінде 1, 2 дәрежелі «Отан соғысы» ордені, «КСРО Маршал Жуков» және «Ерлігі үшін», тағы басқа наградалар жарқырайды.