Бопай станциясында теміржолшылар әулеті қалыптасып келеді

Маңғыстаудың шалғайдағы шағын станциясы Бопайды басқарып отырған Мұратбай Оразов еңбек жолын көрші өзбек теміржолының Бастау станциясында бастаған екен. Содан бері ширек ғасырдан астам уақыт өтіпті...

Актөбе қаласындағы теміржол техникумында оқыған ол диплом ала сала әскери борышын өтеуге аттанады. Екі жыл Мәскеуде қызмет етеді. Елге оралғасын мамандығы бойынша жұмыс іздеп, ол кезде Орта Азия теміржолына қарайтын Ташкент бөлімшесінің Бастау станциясына орналасып, табаны күректей бес жыл еңбек етеді.

– Горбачевтің қайта құруы басталып, халықтың көбі ертеңгі тағдырының не боларын білмей алаңдаған кез болатын. Елдегі жаппай жұмыссыздық, қысқарту мені де айналып өтпеді. Жұмыссыз қалдым. Халықтың көбі ала дорба арқалап, базар жағалап кетті. Ондай күн маған да туды. Сауда жасауға ебім де жоқ екен, дегенмен жан бағу керек. Екі ел ортасында саудамен айналыстым. Харезмнен Ақтауға тауар тасыдым. Сөйтіп жүргенде үш-төрт жыл өте шықты. Маңғыстау теміржолына түйіндеме тастап қойған едім. Бір күндері жұмысқа шақыртты. Саудамен айналысып еркін жүріп-тұрып, жағдайым жақсарып қалғанына қарамастан әу баста жаным қалаған мамандығыма қайта оралғым келді. Осылайша, 1999 жылы түбек теміржолына келіп, Маңғыстаудан 30 шақырым жердегі №16 бекетке жұмысқа орналастым, – деп өткен жылдарын еске алған Мұратбай аға бір жарым жылдан соң Маңғыстау станциясына пойыз құрастырушы болып ауысады.

Еңбек ете жүріп, қосымша білім алып, тәжірибесі де толығып, нағыз маман болып қалыптасады.

Мұратбай Оразовтың екі баласы теміржолшы. Ұлдарына мамандық таңдауда еркіндік бергенімен, теміржолды таңдағанына риза. Үлкені Талғат Оразов – ШЧ-10 мекемесінің Бопайдағы КТСМ механигі. Әрі түбекке аты шыққан әйгілі суретші. Оқырманның есінде болса, ол туралы біз де жазғанбыз. Екінші ұлы Парахат – Құрмаш станциясында кезекші.