Ұлы Отан соғысы жылдарындағы теміржолшылардың ерлігі
Ұлы Отан соғысы басталған сәттен бастап елдің бар тіршілігі майдан мен тылдың мүддесіне бағындырылды. Осы кезеңде теміржол саласы стратегиялық маңызға ие болды. Майданға қару-жарақ, оқ-дәрі, азық-түлік, әскери күш пен техника жеткізу, жараланғандарды эвакуациялау секілді маңызды міндеттер түгелдей теміржол арқылы орындалды. Бұл жауапкершілікті мойнына алған теміржолшылар өз еңбектерімен шын мәнінде ерен ерлік көрсетті, деп хабарлайды Rail-news.kz.
Теміржолшылар тәулігіне 20-24 сағат бойы тынымсыз еңбек етті. Жаңа жолдар салу, жарамсыз көпірлер мен рельстерді қалпына келтіру, вагондарды жөндеу, жүк тиеу және түсіру жұмыстары соғыс жағдайында да үзілген жоқ. Бұл жұмыстардың барлығы қатаң тәртіппен, дәлдікпен және жедел түрде атқарылды. Соғыс жылдары Қазақстандағы теміржол бөлімшелерінде де түнгі жарықсыз, кейде ашық аспан астында еңбек еткен жұмысшылар болды.
Көптеген теміржолшылар соғыс кезінде майдан шебіне жақын аймақтарда жұмыс істеді. Мысалы, әскери эшелондарды тоқтаусыз өткізу үшін рельстерге жарылғыш заттар орнатылған жерлерді жедел түрде залалсыздандырған. Мұндай қауіп-қатерге толы жағдайларда да олар тайсалмай, батылдық пен табандылық көрсетті.
Қазақстан теміржолшыларының да қосқан үлесі зор. Соғыс жылдарында Алматы, Қарағанды, Ақтөбе, Сарыағаш және басқа да теміржол тораптары арқылы мыңдаған эшелондар майданға жөнелтілді. Әсіресе, еңбекке жарамды ер азаматтар соғысқа аттанып кеткен кезде, олардың орнын әйелдер мен жасөспірімдер басты. Олар да ауыр техникамен жұмыс істеуді меңгеріп, ерлермен тең дәрежеде еңбек етті.
Теміржол көлігі жүйесінің үздіксіз жұмыс істеуі – жеңіс үшін аса маңызды болды. Бұл салада қызмет атқарған азаматтар көбінесе көзге көрінбейтін, бірақ шешуші рөл атқарған майдангерлер еді. Олардың тынымсыз еңбегі мен табандылығы арқасында Кеңес әскері үздіксіз жабдықталып отырды.
Соғыс жылдарындағы теміржолшылардың ерлігі – нағыз отансүйгіштіктің, жанқиярлықтың жарқын үлгісі. Олардың есімдері тарихта алтын әріптермен жазылуға лайық. Бүгінде бейбіт өмір кешіп отырған ұрпақ бұл еңбекті әрқашан бағалап, есте сақтауы тиіс.
