«Құрметті теміржолшы» төсбелгісін алды

Темір жолдың белгі беру және байланыс саласында табан аудармай қырық жыл еңбек еткен теміржолшы Бекболат Молдашев кешегі төл мерекеде ең беделді марапатқа ие болды. «ҚТЖ» ҰК» АҚ басқарма төрағасы Нұрлан Сауранбаевтың қолынан «Құрметті теміржолшы» төсбелгісін алды.

Теміржолшылар әулетінен шығып, әке жолын жалғаған кейіпкеріміз осыдан 59 жыл бұрын болат жол бойындағы шағын бекетте дүниеге келген. Астанадан 12 км қашықта орналасқан №96 бекетте туған Бекболат Серікұлы қазіргі таңда Астана белгі беру және байланыс дистанциясының сигнал беру, орталықтандыру және блоктау электр монтері болып еңбек етеді. Көзін ашқанда көргені осы теміржол. Шағын бекеттің үстінен зулап өтіп жататын пойыздар – оның бала кезден есінде қалған көрініс. 42 жыл станция бастығы болған әкесі Серік бес баласының да теміржолшы кәсібін таңдағанына қуанбаса, ренжіген емес.  

– Теміржолшы болуды жанымен қалап келмесе, кездейсоқ таңдай салу дұрыс емес деп санаймын. Біз – 3-4 үйлі шағын разъез- де туған теміржолшылар ұрпағымыз. Сол кездегі үрдіс бойынша теміржолшылардың балаларына арналған мектеп-интернатта тәрбиелендік. Мен Целиноградтағы мектеп-интернатта 8 сыныпты бітірген соң теміржол училищесіне СЦБ электр монтері мамандығы бойынша оқуға түстім, 1982 жылы бітіргеннен кейін осы ШЧ-16 мекемесіне 19 жасымда электромонтер болып жұмысқа қабылдандым. Кейіннен Астана жол техникалық мектебінен білім алдым. Электромонтерден электромеханик қызметіне көтерілдім. Біздің жұмысымыз бағыттама бұрмалары мен бағдаршамдар, сымдар мен кабельдердің ақаусыз жұмысын қамтамасыз етумен байланысты. Әр жұмыс күні нұсқаулықтан басталады. Технологиялық процесс кестесіне сай жұмыс істейміз. Станция теміржолында электромеханиктерді аудан-ауданға бөліп тастайды. Кезінде біз жұмысқа енді кірісіп, еңбек жолымызды бастағанда қазіргідей жаңа технологиялар жоқ болатын. Ал қазір техника дамып, теміржолшылар үшін жағдай жасалуда, жаман ба?! – дейді ол. 

Салаға сіңірген еңбегі үшін «Адал еңбегі үшін» төсбелгісін алған кейіпкеріміздің суреті дистанцияның Құрмет тақтасына ілінген. 2009 жылы елордадан пәтер берілді. Жұбайы да теміржолда еңбек етеді. Бүгінде желкілдеп өсіп келе жатқан төрт немересінің бірі ата жолын жалғайды деген үміті бар.