Қарттар үйіндегі теміржолшы

Ақтөбедегі Қарттар үйін түрлі тағдыр иесі паналап жүр. 20 жылдан аса уақыт Шалқар депосында еңбек еткен Сейсенғали ақсақал да бүгінде әлеуметтік орталықтың тұрғыны.    

Әлеуметтік орталық қызметкерлерінің сөзінше, мұнда бала-шағасы бар қарттар да, жақынынан айырылып, жалғыз қалған жандар да тұрады. 68 жастағы бұрынғы теміржолшы Сейсенғали Әуезовтің келгеніне жылға жуықтаған.  

– 1955 жылы Шалқар ауданында тудым. Мал да бақтым, теміржол саласында да жұмыс істедім. Шалқар депосында слесарь болып еңбек еттім, – деді қарт теміржолшы қимастықпен. – Осында келгеніме қазан айында бір жыл толады. Жақсы, шүкір. Тамағымыз тоқ, көйлегіміз көк. Жақын-жуық жоқ емес, бірақ өз отбасың болмаған соң қиын. Бала-шаға жоқ. Ағайым қайтыс болған соң осында келдім.  

Қария теміржолда жұмыс істеген кезін қимастықпен есіне алды. Теміржолдағы тәртіпке үйренген ақсақалға мұнда тұру қиынға соқпаған. Керісінше, көгалдандыру жұмыстарын жүргізіп жүр, айналаны сыпырып, ағаштар мен гүлдерді баптайды.  Қарияның еңбексүйгіштігін бағалаған әлеуметтік орталық басшылығы жарты күндік тәртіппен жұмысқа алған.  

– Жұмыссыз қарап отырған қиын екен, ауланы тазалап, ағаштарды баптап, гүл суарып, түске дейін далада жүремін. Таза ауа, демалыс сияқты. Жылыжай бар аулада. Соны қараймын, – дейді.  

Қария түстен кейін бос уақытын кітапханада өткізеді. Кітап, газет-журнал оқиды. Жаңалықтар қарайды. Өзі секілді тағдырластармен шүйіркелесіп, бірге шай ішеді. «Ел тыныш болсын, егініміз көп, нанымыз мол болсын. Бастысы – денсаулық», – деп тілегін айтқан қария өзін қарттар күнімен құттықтай келген бізді қақпаға дейін шығарып салды.