Тыл ардагері – тоқсан жаста


Атырау облысы бойынша меншікті тілші
Атырау магистральдық желі бөлімшесінің директоры Аралбай Қосымбаев отыз жыл жолшы болған тыл ардагері Жұпар апа Дүржанованы тоқсан жасымен құттықтады.
Жұпар Әбілхайырқызы 1935 жылдың 15 наурызында Атырау қаласында дүниеге келген. 1956 жылдан Атырау жол дистанциясында жол жөндеуші болып 29 жыл қажырлы еңбек етеді. Ол кезде қазіргідей техника-технология жоқ, темір жолда бүкіл жұмыс қолмен атқарылғаны белгілі. Әйелдер де ер азаматтармен бірдей шпал көтеріп, балға соғып, темір жолдың күрделі және орташа жөндеу жұмыстарына қатысқан. «Ол кезде бүгінгідей емес, жұмыс ауыр, пойыз көп, вагоннан қиыршық тас түсіру, шпал-рельс ауыстыру жұмыстарын бір адамдай істедік, жастау кезіміз шығар, шаршау дегенді білмеппіз», – деп еске алады сол жылдарды Жұпар апа.
Отағасы Жұбаныш Дүржанов та 1954 жылдан осы жол мекемесінде көлік жүргізушіден бастап, гараж меңгерушісі, жол мекемесі диспетчері қызметтерін абыроймен атқарып, 1994 жылы зейнеткерлікке шыққан. Бүгінгі күні екеуі де жасы тоқсаннан асқан бақытты ата мен әже, ал шаңырақ көтергендеріне 70 жыл толыпты. Нағыз бақыт деген осы шығар. Қариялардың шаңырағына бас сұққан теміржолшылар 90 жасқа толып отырған Жұпар апаны «Қазақстан темір жолына 120 жыл» медалімен марапаттап, мықты денсаулық пен қамсыз мұңсыз ғұмыр тіледі.
Қариялар қонақтарымен емен-жарқын әңгіме өрбітіп, сол бір қиын кездерді еске алып, бүгінгі ұрпақтың бақыты үшін шүкіршілік етті. Көп балалы ана ретінде Жұпар әже бұған дейін Кеңес Одағының алтын және күміс «Материнства» медальдарымен, 1,2,3 дәрежелі «Слава Материнства» медальдарымен және Қазақстан Республикасының «Алтын алқа», «Күміс алқа», «Тыл ардагері» медальдарымен марапатталған. Қос қария 9 ұл-қыз тәрбиелеп өсіріп қатарға қосқан. Үлкен қыздары Гүлсім Қазақстанға еңбегі сіңген дәрігер, кейінгі 4 ұлы мен 4 қызы және 2 келіні мен 3 күйеу баласы теміржол саласында еңбек етеді. Қызы Алмажай «Құрметті теміржолшы» белгісінің иегері, ұлы Жолдас Ақжайық белгі беру және байланыс мекемесінде басшылық қызмет атқарған. Жұбаныш ата мен Жұпар әже әлі де тың, немере-шөберелерінің қызығын қызықтап, бір кездегі бейнетінің зейнетін көріп отырған жайы бар.